كارن كوچك من

تولد 2 سالگی کارن در انزلی

2011-09-04T01:28:00.000+04:30

درود به همگی دوستان
تولد کارن توی انزلی برگزار شد و به خودش هم خیلی خوش گذشت. کلی هم کادو گرفت. پولهاش رو هم بابا مامانش دو در کردن رفت.
کلی مهمون اومد . از خاله و عمو و عمه گرفته و بچه هاشون، پدر بزرگ ها و مادر بزرگ مادری و البته که جای مادربزرگ
پدری که خیلی خالی بود. و همچنین عمه ها و فامیل های مامانی و 2 تا از دختر دایی های بابایی.
کادوی ما هم براش یه ماشین خوشگل کنترلی بود که نمیشد ببریمش انزلی چونکه خیلی یزرگ بود.

فیلتر شدن وبلاگ

2011-06-08T00:43:00.002+04:30

این وبلاگ رو فیلتر کردن حالا من نمیدونم اینجا بنویسم یا تو بلاگفا.

کارن در استانبول

2011-06-08T00:38:00.000+04:30

کارن تو استانبول خیلی بامزه بود و واقعا کارهای بامزه میکرد .
با دستش تفنگ درست میکرد و به همه شلیک میکرد و وقتی مردم میفهمیدن ما ایرانی هستیم با این کار کارن قیافشون یه جوری میشد. بی جنبه ها. بعضی هم عاشقش شده بودند. بهش حسابی خوش گذشت. به هممون.

یه مطلب که از تو بلاگفا آوردمش اینجا

2011-06-03T23:38:00.000+04:30

گرفتن شیر مادر از کارن

بالاخره تو ۲۱ ماهگی از کارن شیر مادر رو گرفتیم. حالا دیگه بچه تا صبح یکسره میخوابه و مامانش هم دیگه راحت شد.
باباش هم از دست غرغرهای مامانش

Istanbul- spring1390

2011-05-30T22:14:00.002+04:30

Istanbul- spring1390

2011-05-30T22:10:00.000+04:30

Istanbul- spring1390

2011-05-30T22:04:00.000+04:30

اين مهد جديد من

2010-09-06T10:50:00.000+04:30

از يك شهريور من اومدم اينجا. يه مهد خوشگل و نازتوي استاد معين. ميبينين اينجا رو چقدر دوست دارم؟! ميپرم بغل مربيها و مامان و بابا ديگه يادم ميره.
خب اينجا خيلي با حوصله اند. قوانيني دارند كه بسيار خوبه. تميز و مرتب هستند و بهترين حسني كه داره اينه كه خلوته و به من خوب ميرسند.
مادرش رفته مهد و ديده كه كارن افتاده وسط و داره تكنو ميزنه. ظاهرا توي مهدشون يه برنامه اي هست كه با موزيك همه بچه ها بايد با صداي بلند حوار بكشن و جيغ بزنن و برقصند. و كارن هم كه متخصص توي اين زمينه است. مادرش ميگفت كه از خنده داشت دل درد ميگرفت... .
خوش به حالشون ما كه عمرا نتونستيم ازين كارا بكنيم... وگرنه شنا گرهاي خوبي هستيم... .

تولد كارن

2010-09-03T00:54:00.009+04:30

چند روزه كه ميخوام براي تولد كارن يه مطلب بتويسم. متاسفانه سيستم مشكل داره. سرعت اينترنت هم در حد تيم ملي بود. واقعا حالم گرفته شد...
اولين تولد كارن 12 شهريور در انزلي.
خب كسي حس و حال خوبي نداشت. پدر بزرگ كه مريض بود شديد و همه نگران مريضي وناراحتيش بوديم. مامان بزرگ هم كه به رحمت خدا رفته بود. به هر حال با يه كيك كوچك و چند تا عكس سر و تهش رو هم آورديم. دلمون براي كارن خيلي ميسوخت. انشا الله سال بعد براش يه جشن خوب ميگيريم. ما هر چي فكر كرديم چي بخريم ديديم همه چيز داره براش يه دوچرخه پلاستيكي براي سوار شدن توي خونه خريديم. و فهميديم كه چقدر دوستش داره. البته يه موتور هم داره كه باهاش ميبريمش بيرون. كارن كلي كيك رو ماليد به سر و كلش . همش دوست داشت انگشت بزنه توي كيك و بخوره . نميزاشت عكس بگيريم.با نيكا و ايليا سه تائي افتاده بودن به جون كيك و شمع. و سرو صدا و جيغ و هوار. همه ميخواستند شمع رو فوت كنن. و كارن هم ميخواست با دستش شمع رو بگيره... . فكر كنم كلا نيم ساعت تولد بود... . انشا الله بقيه امسال به خير بگذره

اينم شد مهد كودك

2010-08-16T10:10:00.002+04:30

ويدا رفته بود مهد كارن بهش سر بزنه كه يهو با يه صحنه نه چندان جالب مواجه ميشه. خب از اونجائيكه سر ظهر بود و بچه ها گشنه، مربي مهد همه بچه ها رو دايره وار دور خودش مينشونه و با يه قابلمه غذاي يخ كرده مينشينه وسط و با يك قاشق شروع ميكنه به همشون غذا ميده.( البته ديده بودم كه دوستان سيگاريمون وقتي دور هم جمع ميشدن يه سيگار روشن ميكردن ويه پك ميزدن و ميدادند بغل دستي و همينطور ميچرخيد تا م دوباره برسه به نفر اول، نميدونستم توي مهد هم موارد مشابه پيدا ميشه... بگذريم) همچنين ميگفت كه ديده به يكي دوتاشون با دستش غذا ميده و وقتي علتش رو ميپرسه ميگه اينقدر پسر شما دوست داره با دست من غذا بخوره!! البته فكر كنم زبون كارن رو توي اين مدت كوتاه ياد گرفته چون تا اونجائيكه من كه باباشم ميدونم كه كارن هنوز حرف نميزنه تا در مورد غذا خوردن با دست اظهار نظر كنه. شايد اينها چون مربي هستند واردند و من هنوز ناواردم.
كارن از اول مرداد 89 توي اين مهد كودكه و ما بزودي به جاي ديگه ميبريمش. خب شنيده بوديم كه مهد كودكها(البته نه همشون) يه كارهائي ميكنن ولي نديده بوديم كه اينو هم ديديم. راستش طبقه پائينش و وروديش بزك دوزك زياد داره و آدم دلش ميره. كاش طبقات بالا كه بچه ها همش دارن كل روز رو اوجا زندگي ميكنن هم مثل وروديهاشون مرتب، تميز، شيك و خوب بود. و موارد بهداشتي كمي رعايت ميشد... .
راستش با اينكه بيشتر از بيست روزه كه اينجاست هنوز هم به مربيهاش عادت نكرده شايد دلايل ديگري هم داره كه ما نميدونيم....

2010-07-26T15:36:00.000+04:30

سلام پسرم. اينروزها دست و دلم نميره كه چيزي بنويسم. مادر بزرگ در پنجشنبه 24 تير و هنگام اذان مغرب از دنيا رفت وقتي كه فقط 61 سالش بود. پدر و مادرش هم هر دو در سن 63 سالگي بر اثر سكته قلبي مردند. اين ظاهرا سنت خانوادگيشونه. خدا آخر و عاقبت ما رو بخير كنه.
امروز سومين روز رفتن تو به مهد كودكه . مهد كودك شايان در ستارخان. روز اول رو خوب بودي. اما روز دوم و سوم كلي گريه كردي. پسرم بابا رو ببخش كه نميتونم كاري كنم كه پيش مامانت باشي. اما بهت قول ميدم كه اين مدت طولاني نخواهد بود. راستي يواش يواش داري راه ميافتي و اين خبر خوبيه. پريروز هم براي اولين بار ديدم كه عصبي شدي و توي ماشين شروع كردي جيغ زدن و تا چشمت به من افتاد منو گرفتي و زدي و ميخواستي گاز بگيري. اين حركتت همه رو به خنده انداخت. هنوز 11 ماهت تموم نشده دست رو بابا بلند كردي ناقلا؟
باشه ميزارم به حسابت.
بعدا برات بيشتتر مينويسم عزيزم. فداي دلتنگي هاي تو.
بابا

2010-05-12T09:43:00.000+04:30

بالاخره براي اينكه دل مامانم نشكنه از ديروز من دارم ميگم ماما. البته مامان نميگم ميگم ماما. ولي با اينحال مامانم كلي ذوق ميكنه. دور از جونش دور از جونش انگار به" اسب تي تاب داده باشي".( البته دور از جون مامان جونم كه همه زندگيه منه. خب اين يك ضرب المثل بود. والبته كمي تغييرش دادم . و پيشرفته اش كردم. چون در واقع اون اسب نيست. يه خورده نژادش پائين تره و قدش هم كوتاه تره. اگه ميدونستم اينقدر خوشحال ميشه زودتر ميگفتم ماما.

حق دارم جيغ بزنم يا نه؟

2010-05-09T16:55:00.000+04:30

شلام مامان، شلام بابا
منم كارن پسرتون. يه هفته است كه جيغ زدن رو ياد گرفتم. و هر چي ميخوام با جيغ و هوار بهش ميرسم. البته شما نشنيده بگيرين.
اما كمي فكر كردم و ديدم كه حق دارم. به من كم محلي ميشه. چرا براي من زياد وقت نميگذارين؟؟؟؟ (چرا اينجا آدمك نداره من يه آدمك گريان بگذارم؟).
حتما دليلي دارم كه عصبي شدم. شايد هم از دندونم باشه. شايد هم من هم فهميدم كه توي جهان سوم بايد گاهي قلدر بازي در بياري و گفتمان جواب نميده... . نميدونم. از دستتون دلخورم. خيلي گرم كارتون شديد... . مواظب باشيد از اونوري پس نيافتيد.

اين عكس منو نگاه كنيد ببينيد چقدر مظلوم هستم...

2010-05-02T15:03:00.000+04:30

امروز 8 ماهم تموم شد. من ميخوام يواش يواش چهار دست و پا برم گاهي هم خودم رو روي زمين ميكشم. اما اين پدر و مادرم نميگذارند. ههمش دارند خونه سازي ميكنند. از بس هم كه توي كار فس فس ميكنن كارهاشون به سرعت لاك پشت پيش ميره. من هم توي رو رو اك تا ميتونم تند ميرم ميخورم به در و ديوار . تا بترسونمشون كه بيشتر بهم توجه كنند. اينطوري قشنگ حالشون رو ميگيرم تا دفعه آخرشون باشه كه به غير از من حواسشون رو بخوان جمع كار ديگه اي بكنند.
درسته كه من عاشق سي دي " با ني ني" هستم و ترانه هاشو خيلي دوست دارم و وقتي كه ميخونه هر جاي خونه باشم ميرم به سمت تلويزيون و حتي مژه هم نميزنم. ولي اين دليل نميشه كه بابا و مامان از راه كه ميرسند فرتي تلويزيون رو روشن كنن و منو بندازن توي رو رو اك.
به هر حال هر كي بچه بياره پاي لرزش هم ميشينه. فعلا كه فقط و فقط من مهم هستم. بايد بقيه زندگيشون رو ول كنند و بچسبند به من.
بابا :
اوف خدايا آرزوي ديدن يه فوتبال و يه فيلم مونده رو دلم.
تمام ترانه هاي سي دي " با ني ني" رو حفظ شدم. دارم ميميرم از بس اين سي دي رو گوش كردم. هنوزكه بچه زبون نداره و مثل عروسكه و هرجا بندازيش ميمونه خدا به خير كنه روز كه بزرگ شه و هزار چيز بخواد. به هر حال فعلا كه عشقش مثل سرم هر روز داره توي خون ما تزريق ميشه.
من كه معتادش شدم مادرش رو نميدونم...

اين هم از دده و دست زدن ديگه چي ميخواين

2010-04-18T14:47:00.000+04:30

ديروز(28 فروردين 89)كارن تمام روز رو حرف زده. اون هم يك كلمه : " دده". ظاهرا از صبح تا بعد از ظهر پشت هم گفته دده. من هم كه بعد از ظهر اومدم هي تكرار ميكرد.
هيشكي هم لا اقل اين بچه رو10 دقيقه هم نبرده دده. همه فقط مثل چي، هيجان زده بودند . مامانش كه كلي ذوق زده بود. تازه پريروز هم ياد گرفت دست بزنه . ما بهش ميگفتيم دست بزن اون هم پشت هم دست ميزد و جيغ ميزد. خدا بخير كنه. بچه امون داره قرطي ميشه.
فكر كنم چند روز بگذره" اكس ، مكس هم بندازه بالا!!.
راستي اگه ميخواين سر گرم شين بياين خونه ما. وقتتون رو حسابي پر ميكنه... .

اولين كلمه اي كه گفتم

2010-04-18T14:36:00.002+04:30

فكر ميكنين اولين كلمه اي كه گفتم چي بود؟؟
حتما الان همه خانومها ميخوان بگن مامان. بايد بگم كه متاسفم براتون. چون من هم يه مردم . درسته كه كوچولو موچولو ام ولي هر چي باشه بزودي مرد ميشم.
من توي هفته چهارم فروردين 89 يعني درست هفت ماه و نيمم كه شده، دارم شروع مي كنم به حرف زدن. قبلا فقط جيغ ميزدم و وقتي كه شاد بودم دست و پا ميزدم. اما الان يكي دو كلمه بلدم.
خب اولين كلمه اي هم كه گفتم " بابا" است.( باباش كلي ذوق در وكرد)( مامانش هم كلي حسودي). خب ديگه از قديم و نديم گفتن حلال زاده به باباش ميره( ميدونم و بيسواد نيستم كه اون دايي نه بابا ولي خب به من چه كه من دايي ندارم؟؟ مجبورم به بابام برم، به كسي هم ربطي نداره( البته اين حرف دل باباست من كه بي تربيت نيستم)).
تازه بابا و مامان هم خيلي بدن كه عكس هاي جديد منو توي وبلاگم نميگذارن من كلي عكس جديد دارم . اونا اين روزها همش در حال خونه سازي اند.
مامان كه اصلا تا حالا يه مطلب هم برام ننوشته. اي شانس... . تو هم آره؟؟؟ باز دست بابا درد نكنه. من بابا رو خيلي دوست دارم ولي مامان رو اصلا دوست ندارم.هاهاها
نويسنده:
( چرا دروغ بگم خدائيش مامانش رو خيلي دوست داره ولي منو يه كم تحويل ميگيره. ولي گاهي كه سرش شلوغه اصلا تحويل نميگيره)

سال نو همه مبارك

2010-04-03T10:03:00.001+04:30

اولين عيد كارن در كنارما .اين اولين بهار زندگيشه. روز 28 اسفند رفتيم شمال. خانواده ما رو تازه ديده بوديم به همين خاطر مستقيم رفتيم انزلي و لحظه تحويل سال هم انزلي بوديم. معمولا هر سال موقع تحويل سال اونجائيم و روز 13 بدر ميريم سمت رستم آباد و سياه رود كه جاي بسيار با صفائيه.
لحظه تحويل سال، كارن خواب بود و دلمون نيومد بيدارش كنيم اما همون طوري توي خواب بغلش كرديم و بوسش كرديم. خيلي خوش گذشت. شب هم طبق روال هميشه عيد ديدني ها شروع شد. من اين رسم و رسوم رو خيلي دوست دارم. حداقل اينكه سالي يكبار كساني رو كه نديديم ميتونيم بريم پيششون و سري بهشون بزنيم.
چند روز انزلي و بعدش هم چند روز رشت و دوباره جابجاشدن كمي خسته كننده شد. يكروز هم رفتيم آستار كه پشيمون شديم. جاده هاي بسيار مزخرف و ترافيك وحشتناك بخصوص توي شهر هشتپر كه اصلا انگار قفل شده بود.( خبر بد تصادف سيامك و از دست رفتن دختر كوچكش آيدا و همسرش مصي و همچنين مادر سيامك هم بدجوري حالمون رو گرفت).
كارن كلي عيدي جمع كرد ولي همه رو مامانش ( به بهانه پس انداز براي آينده كارن!!!!!!!!!!!!) برد واسه خودش طلا خريد!!!!!!!!!!( عجب دوره زمونه اي شده والله...) . البته بنده خدا از طرفي هم حق داشت چون اگه به من بود به بهانه قرض از كارن همه رو خرج ميكردم. تا حالا هم كلي بدهكارم بهش. بهانه براي خرج كردن پول بچه ها زياده. فعلا كه حاليشون نميشه ميشه پولشون رو خرج كرد. ميدونم كه بعدا كه حاليشون بشه، ديگه بد جوري حاليشون ميشه و اونوقت دل همه بايد براي پدر و مادرها بسوزه.
خلاصه اينكه در اين سال جديد پسرمون كلي عوض شده. كلي بيشتر ميفهمه و حركات و رفتارش تغيير كرده. و خيلي هم بهمون عادت كرده.
چند روز هم رفتيم سمت رستم آباد و سندس. عيد ديدني و گشتن و كوه و همه جا . با كارن. كلي از درخت و جنگل و چمن خوشش اومده بود. روز 13 بدررفتيم منطقه اي كه بهش ميگن "بربيجار". كارن روي زمين كلي با چمن ها بازي ميكرد. گاهي هم توي كالاسكه اش خواب بود. توي اون زمين پر علف اون فضاي سبز و روئيائي، تو كالاسكه نرم وراحت خوابيدن چقدر ميتونه با حال باشه. ما هم مشغول فوتبال و واليبال و بدمينتون و كباب درست كردن بوديم.
اميدوارم امسال سال خوبي براي همه باشه.

جشن دندوني كارن

2010-03-13T10:02:00.000+03:30

ديروز جمعه 21 اسفند روز جشن دندوني كارن بودتقريبا 40 نفر مهمون داشتيم. همه جمع بوديم. بد نبود. كارن كلي بامزه شده بود. كلي عكس و فيلم داره كه بايد بزارم توي وبلاگش. آش دنوندي براش درست كرديم و مقداري هم از دونه هاي گندم رو طبق رسم و سنت قديمي ريختيم سرش.
روي ميز هم دور و برش سكه و نون و قرآن و از اين جور چيزها گذاشتيم تا ببينيم بعد از كلي سوت و دست زدن كدومشون رو بر ميداره. ميگن كه اين هم سنت قديميه. كارن اول قرآن رو برداشت و همه صلوات فرستاديم و بعد هم دست انداخت و سكه رو برداشت كه همه سوت و دست زدند. در مجموع مراسم خوب بود و خوش گذشت. بايد يك جشني بگيريم و فقط دوستانمون رو دعوت كنيم آخه اين جشن تقريبا خانوادگي بود.

براي اولين دلتنگي هاي تو

2010-02-22T17:18:00.002+03:30

دقيقا يادم نيست. اما حدودا بين سه تا چهارماهت بود كه اولين بار تو خواب آه كشيدي. بعدها دوباره چندين بار ديگه شاهد بودم كه گاها آه ميكشيدي.
همون موقع يك علامت سئوال احمقانه توي سرم شكل گرفت: چرا؟؟ تو اين سن؟؟ آيا به اين زودي درون تو بهم ريخت ؟ مشكلت چيه؟؟ شايد يه عكس العمل طبيعي تنفسي باشه!! نميدونم .
نميخواستم به اين زودي وا مانده باشم. لا اقل در مورد تو، كه دوست داشتم همه چيزت رو بدونم تا بتونم بهت بهتر كمك كنم، نميخواستم كم بيارم. اما فكر كنم كه خيال خامي بيش نبود. گواهش هم اينچنيني بودن من و ماست. امروز و در اين لحظه.
امروز، روز سوم بودن تو بدون مامان و باباست. البته من كه از اول هم نبودم. فقط عصرها، ديروقت و شب، ميامدم و كمي با هم و بازي و خنديدن هاي تو و بعد خستگي كه از راه ميرسيد و همه با هم به خواب ميرفتيم.
اما بودن تو بدون مامان رو نميدونم و نيستم پيشت كه ببينم چطور داري طاقت مياري؟؟ زنگ زدند و گفتند كه خيلي زياد هق هق گريه زدي. لج آوردي و كج خلقي كردي . و ميدونم كه احساس تنهائي و خلاء مادر چه بيرحمانه و چه زود( در كمتر از 6 ماهگي) مثل دختر عمه ، روژينا و بقيه، به سراغت اومد... . الان، اگر آه بكشي تعجبي نميكنم. اگر غمگين باشي و بغض كرده باشي حيرت زده نيستم. شايد تقريبا بدونم كه مشكلت چيه و شايد هم تصور ميكنم كه ميدونم.
متاسفانه عزيز دلم، تو هم مثل خيلي از بچه ها ناخواسته بايد ساعتهاي طولاني روز رو، از مادرت جداباشي.كاش ميتونستم كاري كنم كه هر گز براي توو هم براي بچه هاي ديگه، اين مساله اتفاق نيافته ... مثلا اگه ميشد مرخصي زايمان رو حدا اقل 2 تا 3 سالش كنن. اونموقع لا اقل زبون داشتي و ميگفتي مشكلت چيه. ميگفتي كه مامان جون دلم برات تنگ ميشه داري ميري سر كار.همه ميدونن كه شما حقتون نيست كه اينهمه زود جدايي رو حس كنين.همه ميدونن كه زنها نميتونن مانند مردها باشن چون اگر بودند كه خدا نيازي نداشت زن رو خلق بكنه. همه ميدونن كه تساوي حقوق زن و مرد معني و مفهومش به شكلي نيست كه امروز در دنيا و بخصوص در جهان سوم داره اجرا ميشه. همه ميدونن كه قلب كوچك شما نميتونه تنهائي و دوري از مادر رو طاقت بياره. و همه ميدونن و هيچ كاري نميكنن. پسرم پدر تو هم هيچ كاري نكرد ونميتونه بكنه. مادرت خيلي تلاش كرده و بهترين راه رو به عقيده خودش انتخاب كرده. ولي من كمي مخالفم . راه آسونتر و بهتري هم بود. فقط بايد ديدگاهمون كمي تغيير ميكرد. تلاش كردم اما نشد. ولي باز هم ادامه ميدم شايد بشه كاريش كرد...
البته فكر ميكنم با توجه به اينكه مامان روزي چند بار مياد و بهت سر ميزنه تو نسبت به خيلي هاي ديگه بهترين موقعيت رو داري.
اما هر چه باشه هيچ چيزي نميتونه جاي خالي مادرت رو برات پر بكنه. نميدونم قيمت ما آدمها چنده... . اما قيمت زندگيهاي امروزي خيلي گزافه. اونقدر كه كمر خيلي هارو خورد ميكنه. وقتي بزرگ شدي شايد روزي به حرفهام بيشتر فكر كني و با من هم عقيده باشي.
توي سي و شش سال آموختم كه هميشه نميشه همه چيز رو با هم داشت. بسته به اينه كه چي برات مهمتر باشه بايد بهترين ها رو به قيمت از دست دادن بقيه چيزها فراموش كني. براي من در حال حاضر تو مهمتريني... . بيشتر نميشه گفت... .
دوستت دارم و همه كار برات خواهم كرد كه بهترين باشي.
پدرت

بالاخره من ميرم پيش عمه آسيه

2010-02-21T09:33:00.000+03:30

بالاخره بعد از كلي دل نگراني همه، مامان و بابا قرار شد منو بگذارن پيش عمه آسيه. مامان كارش رو فعلا آورده نزديك خونه عمه تا بتونه روزي يكي دوبار بياد بهم سر بزنه. و شير بخورم و از اينجور چيزها. اينروزها ممكنه زياد هم بهم بد نگذره . آخه دختر عمه مصي( روژينا ) اون هم فعلا پيش ماست تا بعد از عيد كه قراره براي زندگي برن شمال. من اونموقع دلم خيلي تنگ ميشه و شايد خيلي گريه كنم. روژينا كه گاهي دلش خيلي تنگ ميشه و ناراحتي ميكنه. بهر حال اين يك ماه اسفند من زياد احساس غريبي نميكنم. حالا تا بعد از عيد هم خدا بزرگه.
راستي دست عمه هم درد نكنه كه قبول كرده من پيشش بمونم.

سفر كارن به اصفهان و دندون در آوردنش

2010-02-20T15:39:00.000+03:30

سلام . 22 دي رفتيم اصفهان با آقا كارن گل(سومين سفرش بود دو سفر به شمال و اولين سفرش به اصفهان). خيلي هم خوش گذشت جاي همه خالي بود. كارن هم بچه خيلي خوبي بود. اصلا اذيتمون نكرد فقط تو راه برگشت چون رفتيم كاشان و ناهار خورديم بچه كمي خسته شد. ماشين هم كه ما آدم بزرگ ها رو خسته ميكنه چه برسه به بچه نوزاد. كارن خدارو شكر اصلا نه گريه كرد و نه بد خواب شد . خيلي هم خوشرو بود و به همه هم ميخنديد.
روز 24 دي بود كه من انگشت تو دهنش كردم و ديدم دندونش در اومده. دندون پائين راست. چپش هم كمي داشت در ميومد.مامانش اول از اين كار خوشش نميومد ولي بالاخره اون هم تونست دندونش رو لمس كنه.درست 5 ماه و 12 روزگي دندون در آورد.
الان كه اول اسفنده دنونش كاملا ديده ميشه . وقتي ميخنده. خيلي هم دندونش تيزه.
حالا ديگه كلي بهش جشن بدهكاريم. تا حالا كه هيچ جشني براش نگرفتيم. اميدوارم ايندفعه ديگه بشه.

بابا من دلم غذا ميخواد(5 ماهگي)

2010-01-16T15:57:00.001+03:30

امروز درست 5 ماهم شد. و پدر و مادرم تصميم گرفتن به من غذا بدن. از خيلي وقت پيش دلم غذا ميخواست اما هر چي گريه ميكردم ، موقع خوردن تو چشمشون خيره ميشدم ، آب دهنم رو قورت ميدادم اينها حاليشون نميشد. اما امروز بالاخره راضي شدن به من غذا بدن.
ولي چشمتون روز بد نبينه يك چيز بيمزه اي دادن ما بخوريم كه نگين و نپرسين . مامانم ميگفت اسمش حرير بادومه. از خاله اشرف ياد گرفته بود. يه لحظه دلم واسه صبا سوخت . چقدر خاله اشرف از اينها به خوردش داده تا حالا خدا ميدونه؟
اين چه غذاي بي مزه اي بود آخه. صد رحمت به شير ننه جون !!
بابا گاهي يواشكي دلش ميخواد يه چزهايي به من بده اما مامان دعواش ميكنه و نميزاره. من هم ماشاء الله كم نميارم هر چي باشه ميخوام بخورم. خب گشنمه خب.

سلام پسر گلم

2009-12-29T09:52:00.000+03:30

سلام پسر گلم. امروز سه شنبه هشتم ديماه سال هشتاد و هشت من در تهرانم و تو همراه مادرت در انزلي هستي. ميدونم كه خيلي وقته كه برات چيزي ننوشته ام و شايد يه روزي از دستم دلخور بشي كه چرا اينهمه فاصله بين مطالب وجود داره. اين دليل اين نيست كه به فكرت نبودم، كه خدا ميدونه كه هر لحظه در يادم هستي. اما يكروز خودت بزرگ ميشي و وقتي تاريخ رو ورق ميزني ميفهمي كه ما در چه شرايطي زندگي ميكرديم. نميخوام از طرف همه حرف بزنم اما خودم بشخصه بايد بگم كه دست و دلم به نوشتن نميره. حتي به زندگي كردن هم نميره. نميدونم چي سر ما اومده اما هر چه كه هست خوشايند نيست. و من دارم تمام سعيم رو ميكنم كه از اين بن بست بيام بيرون.
بيش از اين در اينجا نمينويسم فقط بدون كه وقتي بزرگ شدي ياد ميگيري كه گاهي بهتره توي زندگيت كمي بيخيال بشي تا ضجر كمتري بكشي. برات آرزو نميكنم كه هيچگاه ضجر نكشي چون اونطوري هيچوقت ساخته نميشي. بلكه بايد پستي و بلندي ها رو با هم پشت سر بگذاري تا مثل فولاد آبديده بشي و قدر سلامت و عافيت رو بدوني.

دوستت دارم عزيزم

بابا بيشتر مواظب من باشيد

2009-12-02T08:50:00.006+03:30

سلام. آي مردم آي ملت اين پدر و مادرم نزديك بود كار دست خودشون و خودم بدن . آخه اين چه وضعشه.
ديشب يه لحظه حواسم نبودا. فقط يه لحظه. يهو ماماني يه قاشق آش خورد كه توش باقالي داشت. اي خدا وقتي فهميدن كه توش باقاليه بايد قيافشون رو ميديدين. هول شدن هوار كردن فرياد زدن. خب بابا نكنين اين كارا رو . حواستون رو جمع كنيد. بيچاراه ها كلي استرس كشيدن. كلي اذيت شدن.دلم براشون سوخت.
بنده رو هم تا صبح گشنگي دادن چون آقاي دكتر گفت من نبايد شير مادر بخورم از شب تا صبح. نامردا از بعد از ظهر هي شير خشك رو زوري چپوندن تو گلوي من . خب نميخورم شير خشك مگه زوره.
آخرش هم گشنه خوابيدم!! تقصير من چي بود؟ خودشون اشتباه كردن من بايد گشنه بمونم. تازه اين كه چيزي نيست امروز منو بردن بيمارستان. آزمايش خون و ادرار و همه چي. كلي از دستشون شاكي ام . دردمو به كي بگم؟؟
راستي امروز براي اولين بار سوار اتوبوس شدم. ههههههه- چه اتوبوسهاي جالبي ما داريم. فهميدم بابام زيادي ديگه غر ميزنه اين اتوبوسها كه خالي بودن. هميشه ميگه من به ميله هاي اتوبوس آويزون ميشم. فكر كنم خالي ميبنده.من كه آويزون نشدم كلي جاي خالي بود تو بغل مامان خوابيدم.

اداره هم شد خونه؟؟

2009-12-01T11:33:00.001+03:30

سلام. منو بردن اداره اشون. به خيال اينكه جلوي همكاراشون پز بدن كه ما چه بچه ساكتي داريم.
داستان از اين قرار بود كه: آقا تو ماشين زير بخاري خواب بودم كه يهو دستي زد زير بغلم و بلندم كرد.ديدم دارند پتو پيچم ميكنن. فهميدم كه باز نقشه شومي تو سرشون دارن. بله! بابا گفت خداحافظ و مامان رفت به راه ديگه. يهو چشم باز كردم ديدم كه يه مشت زن و مرد آدم نديده ريختند سرم با قيافه هاي اجق وجق. واي چشتون روز بد نبينه. واقعا تعجب كردم همه ميخواستن من بهشون بخندم و نازم كنن. هي صبوري كردم و لبخند زدم . اونها هم هي منو دادند دست اين. دست اون. ديدم نه خير اينها بيخيال نميشن. همه ميخوان هي من به قيافه نشسته اشون بخندم. ديدم اينطوري نميشه. يهو رگ سيدي و بيخوابي و همه چي با هم جوشيد و جا تون خالي تا تونستم هوار كردم. ساختمان رو گرفتم رو سرم. مدير و معاون و مدير عامل ديگه حاليم نبود.
هههههههه- چه حالي داد. مامان دست پاچه شد و سريع بنده رو از ساختمون خارج كرد. رفت اداره بابا كه بغل دستش بود. زنگ زدن بابا اومد منو گرفت. ديدم داستان جديدي داره شروع ميشه. گفتم اگه قراره اداره بابا هم اين اتفاق بيافته من نيستم . خلاصه گربه رو دم حجله كشتم. همون دم نگهباني تو اداره بابا هوار كردم. چهار طبقه ساختمون فهميدن كه يكي پا رو دمم گذاشته. بعضي ها اومدن پائين منو ببينن. اما بهشون رو ندادم. و تا تونستم اخم كردم. و بابا و مامان رو مجبور كردم كه دوباره سوار ماشينم كنند و بريم خونه.
بعد از اين اتفاق بابا به مامان گفت از اين به بعد اگه حقوق ما رو دير دادن كارن رو ميارم اداره كه داد و بيداد كنه و حقم رو بگيره چون خيلي گردن كلفته. من با اين كه نميدونم گردن كلفت يعني چي ولي قبول ميكنم. هر جا هوار كم داشتين من هستم.
زت زياد. مخلصيم. كارن

اين گريه نبود نميدونم اسمش چيه

2009-11-24T17:07:00.000+03:30

آقا من پشيمون شدم. خدائيش اين گريه نبود كه ديشب كارن داشت. اسمش نميدونم چيه ولي هر چي هست وحشتناك بود. خوابش نبرد هر كاري كرديم فايده نداشت. گذاشتيمش توي ني ني لاي لاي. تكونش داديم. چرخونديم. هولش داديم. نشد كه نشد. زد بسرمون ببريمش با ماشين يه دور بزنيم تو ماشن بخوابه. چشمتون روز بد نبينه. چه ها كه نكرد اين آقا كارن ما. فرياد. فرياد تا ميتونست. واقعا نميدذونستيم چيكار كنيم. كجا بريم. زدم يه گوشهوايسادم. ديدم آب نداريم كه يه خورده بريزم رو صورتش. از آب ماشين كه توي يه ظرف يه بار مصرف ريخته بودم صورتش رو خيس كردم. بدتر كرد. خلاصه فكر كنم ديگه ناي نداشت كه ادامه بده وگرنه كوتاه نمي اومد.فكر كنم نيم ساعت داشت فرياد ميكرد. دو بار هم كوليك ايد هخورده بود. خلاصه ساعت شد يك و نيم شب. نزديك بود تصادف كنم . واقعا يه لحظه پشت فرمون خوابم برد. آخرش هنوز بيدار بود آورديمش خونه. بالاخره ساعت يك ربع به دو صبح خوابيد.
و من هم باز صبح دير رسيدم اداره. اين بچه امون خيلي بي جنبه است اصلا نبايد ازش تعريف كرد.

بالاخره گريه هاي شبونه تموم شد

2009-11-23T10:40:00.001+03:30

شلام. من اومدم. خيلي دير اما اومدم. بابا كه سرش حسابي شلوغه. مامان هم كه تا حالا وبلاگم رو اصلا نديده. واقعا كه.اين بزرگترها گاهي ديگه شورش رو در ميارن.
اما ولش كن خودمو عشق است. بالاخره گوش شيطون كر من گريه هاي شبانم تموم شده يعني كم شده. تو اصطلاح پزشكي بهش ميگن كوليك. بچه هاي زير سه ماه همشون دارن. دليلش هم ناشناخته است. اما ميتونه از حساسيت باشه. مثلا حساسيت به لبنيات. كه مادر نبايد بخوره. يه داروئي هي دادن من خوردم. اسمش هم كوليك ايد بود. خيلي كمك كرد ولي الان چند روزيه نميخورم و حالم هم خوبه.
اما جيغ هاي بنفش و وحشتناك من همچنان پا برجاست. خدا نكنه من لج بيارم. ديگه عش و ضعف و فرياد. خب ديگه سيدم. بايد حواستون باشه. سيدها اينطورين خصوصا چهارشنبه ها .

دود دوست ندارم

2009-11-22T11:02:00.002+03:30

من بيرون رفتن رو دوست دارم اما دود دوست ندارم .مامان همش دوست داره منو ببره بيرون. بابا همش دوست داره من نرم بيرون. حالا نميدونم بابا زود پير شده يا نگران منه؟؟ خب دور و بر خونمون كه همش شلوغه پر ترافيك و دوده . خب من كجاها بايذ برم . تازه صبحها هم كه كارمند كوچولو ميره سر كار و همش ما مجبوريم شبها بريم بيرون. آخه شب هم شد روز؟؟ من كه جايي رو نميتونم ببينم. تازه فهميدم كه بابام چه شكليه(خوش تيپ) و مامان چه شكليه(خودتون ميدونين ديگه بگم ناراحت ميشه). بقيه چيزها رو تشخيص نميدم. تازه هر كي نازم ميكنه كلي ميترسم از ريخت و قيافه اش. فقط الكي ميخندم كه ضايع نشه.هههههه
ديروز سي ام آبان 88 مامان و بابا براي اولين بارمنو بردند شهروند آرياشهر. اولش كلي برام جذاب بود چيزهاي رنگيه خيلي زياد. اسباب بازيهاي قشنگ و من محو تماشاشون بودم. ولي نامردها منو خسته كرردن. هي هيچي نگفتم و سكوت كردم ديدم اينها بيخيال خريد نميشن. آخرش رگ سيديم گل كرد و شهروند رو ريختم بهم. و تا تونستم هوار كردم. طوري كه مسئول كنترل اجناس دم در بيخيال كنترل شد گفت فقط زود بريد بيرون.
خب ديگه راهش رو ياد گرفتم. خلاصه گفته باشم تا بگيد خوبم اما قاط بزنم تمومه.

همش خوابم مياد

2009-10-31T18:46:00.001+03:30

تا فردا هم منو نگاه كنين سير نميشين

2009-10-31T18:42:00.000+03:30

دادش چي

2009-10-31T18:34:00.000+03:30

جرات داري بيا جلو

گريه هاشو ببينين

2009-10-31T18:21:00.000+03:30

وقتي خوابش بياد خدا بدادمون برسه- غش و ضعف و گريه همه با هم مياد سراغش. بعدش وسط گريه يهو ديدي صداش نمياد .
خوابيد....

اين مدليش رو تا حالا نديده بودم

چشمهاي تو

2009-10-31T18:12:00.000+03:30

پسرم سلام. ديروز اولين بار توي چشمهاي من نگاه كردي. برام خيلي جالب بود براي اولين بار رنگ چشمان تو رو خوب تشخيص دادم. و تو داشتي بدون اينكه چشم ازم برداري منو نگاه ميكردي . چطور بگم كه نگاه تو تا كجاي وجودم نشست؟؟ چقدر نگاه تو آشنا بود. بي پرده ميگم كه انگار سالها بود نگاه تو رو ميشناختم. انگار سالهل بود منتظرت بودم . ديروز جمعه هشتم آبان ماه. نگاه من و تو تلاقي كرد( البته قبلا هم يكبار توي بيمارستان وقتي كه مريض بودي و زردي داشتي توي چشمان من نگاه كردي ولي نتونستم درست تشخيص بدم. يادمه كه صدات ميكردم و تو جواب ميدادي و ناله ميكردي شايد بيش از 14 بار من صدا كردم و تو جواب دادي و ميخواستي بگي كه خيلي توي بيمارستان اذيت شدي).
كوچولوي من كه كلي لپ در آوردي و توپولو شدي . خوش بحالت كه نگاهت پاك و بي آلايشه. اميدوارم كه هيچوقت به گناهي آلوده نشه كه وجدانت رو بلرزونه.

براي تو بهترين آرزوها رو دارم.

عكسهاي من

2009-10-31T17:39:00.002+03:30

سلام. من اومدم با يه عالمه عكس جديد- كلي توپولو شدم. لپ در آوردم. به كوري چشم بعضي خانومهاي فيمينيست شبيه بابام شده ام( جان خودم الان دارن ميگن آخه اين كجا شبيه باباشه- در اين لحظه معمولا برخي از خانومها چشم بصيرت كه هيچ اصلا ديدشون رو از دست ميدن). بگذريم. دو روز ديگه 60 روزم تموم ميشه و بايد برم واكسن بزنم . تازه زخم دستم كه مال واكسن قبلي بود خوب شده بودا- اي بابا. امان از دست اين پدر مادرها

كوچولوي من

2009-10-23T09:51:00.001+03:30

سلام زيباي من. ديشب صدات رو از توي تلفن شنيدم صداي گريه هاتو و نق ونوق زدنهاتو. دوستهامون ميگن چرا عكس جديدت رو نميگذارم توي سايت. خب خبر ندارن كه من حتي خودت رو هم 10 روز ميشه كه نديده ام.اين دفعه بيام پيشت عكسهات رو با خودم بر ميگردونم و ميگذارم توبي وبلاگت.امروز تو درست 50 روزه شدي. باورم نميشه. انگار همين ديروز بود كه بدنيا اومدي. به مادرت حسوديم ميشه كه لحظه لحظه باهاته. اما چه كنيم ؟ زمونه هميشه اينطوري بوده . پدرها بايد برن سر كارو و پول در بيارن. نون آور خونه باشن. اما احساساتشون رو بايد بتونند كنترل كنند. من ميتونم دوريت رو تحمل كنم اما شايد مادرت هرگز نتونه. خب، خدا ميدونست داره چيكار ميكنه كه زن رو در كنار مرد خلق كرد. اما اين خانوم ها هم بايد بدونند كه آقايون هم احساسات قوي اي دارند. اينو براي اونهائي مينويسم كه فكر ميكنند پدرها ميتونند براحتي از بچه هاشون دور باشند و يا بچه هاشون رو فراموش كنند.
اميدوارم كه مادرت هيچگاه اينطور تصور نكنه وگرنه چي داداش!!!!

دلم برات يه ذره شده

2009-10-08T10:20:00.000+03:30

وقتي پيشم بودي دوست نداشتم كه بخوابي. واقعا حتي وقتي كه تو بغلم بودي دلم برات تنگ ميشد . چه برسه به اينكه الان سه روزه نديدمت. خودت حساب كن.

كوچولوي من روزتو و همه كودكان مبارك باشه. اميدورام روزي برسه كه هيچ كودكي در هيچ جاي دنيا از هيچ مشكلي رنج نبره كه قابل حل نباشه.

براي كوچكم

2009-10-04T15:19:00.000+03:30

كوچك بزرگ من، چه مظلومانه ميخوابي. احساس ميكنم خيلي مظلوم تر و بيگناه تر از اوني هستي كه بتونم وصفش كنم.

عشقم فرزندم اميدوارم خداوند روحي عظيم بهت بده كه بتوني روزي دست مظلومان دنيا رو بگيري و بدادشون برسي.

چقدر مطلب توي ذهنم دارم برات بنويسم اما انگار مشكلات زمان و مكان و تمركز رو از من ميگيره و همش زمان كم ميارم. منو ببخش.

عزيزم نميخوام هيچگاه زماني برسه كه روح تو هم در تكرار مكررات گرفتار بشه. اميدوارم كه قدرت ذهن و روحت هميشه نجات بخش تو از ياس فلسفي زندگي باشه.

برايت بهترينهاي هستي رو آرزو ميكنم.

دوستدار ابديت

دوست ندارم برم سر كار

2009-09-26T11:00:00.001+03:30

چقدر فرزند شيرينه. هرگز فكر نميكردم كه اينهمه عشق اين موجود كوچك در من رخنه كنه. البته من هميشه كودكان رو دوست داشتم اما اينبار اونقدر دوستش دارم كه اصلا دوست ندارم بيام سر كار و ميخوام خونه بمونم كه پيشش باشم( اينهم يه بهونه براي در رفتن از كار).

ميدونم كه پدر مادهامون هم خيلي بيشتر از اينها ما رودوست دارند اما چيزي كه نميدونم( هنوز نميدونم ) اينه كه چي باعث ميشه كه گاهي اين دوست داشتنها كمرنگ ميشه.كاش ميتونستيم كه درك كنيم چقدر پدرو مادرها ميتونند نگرانمون باشند. وقتي بچه داري شايد اين مساله رو بهتر درك ميكني.اميدوارم كه دنيا اونقدر بهمون وقت بده كه قبل از اينكه دير بشه بتونيم خيلي چيزها رو جبران كنيم..

زردي كارن

2009-09-22T12:38:00.001+03:30

خاطرات رو بايد نوشت بخصوص اونهائي كه شيرينه. اما تلخاش هم ياد آوريش تلخه هم آدم دلش ميسوزه. امروز پسرمون بيست روزه شد. اينو مينويسم تا يه روزي بخونه و بدونه كه در گذشته هاش چي گذشت. هنوز زرديش خوب نشده. اين نوع زردي يعني كمبود آنزيم G6PD اينطوري كه من فهميدم ممكنه تا 8 هفته خوب شدنش طول بكشه . ربطي هم به چيزي خوردن( سردي و گرمي) نداره- اين زردي همون فاويسمي بودنه. فاوا در لاتين بمعني باقلاست. خوردن باقلا بخصوص خام در طول دوران بارداري يا حتي قبل از اون باعث ميشه كه در آينده احتمال زردي بچه هاي متولد شده از اون مادر بالا بره.البته بايد پس از 120 روز مجدد آزمايش بشن و ممكنه توي بزرگسالي خود بخود خوب بشه.

كارن تقريبا 7 بار تا بحال آزمايش خون داده كه دلمون كلي بحالش سوخته و مامانش هم كلي گريه كرده.خب ديگه . بالاخره بايد خوب بشه.

دوبار كه بستريش كردن حدود 3 شب و 5 روز شد روزآخر ديگه بهيج وجه توي دستگاه فتو درماني نميموند و جيغ هاي بنفش ميزد. ما هم رضايت داديم آورديمش خونه و الان كمي بهتره.

اميدوارم همه بچه ها سلامت باشن چون واقعا آدم دلش درد مياد وقتي فرياد ميزنن. تجربه تلخي بود

ناف كارن

2009-09-22T12:26:00.001+03:30

سلام

اينو مينويسم كه توي يه جائي نوشته باشم و به كسي هم ربطي نداره بخصوص علي.

ناف كارن روز 18 شهريور يعني در ششمين روز زندگيش افتاد . البته توي بيمارستان در بخش NICU وقتي كه براي زردي بستريش كرده بوديم. تا اونجائي كه من ميدونم ناف بعضي بچه ها خيلي دير ميافته و كلي هم بعدش جاي ناف اذيت ميكنه ولي خدا رو شكر پسرمون زود نافش افتاد و زود هم جاش خوب شد. حالا من موندم با يه تيكه ناف چيكار بكنم. قديمي ها ميگن ناف بچه رو هر جا بندازي اون بچه يه جورائي در آينده سر از همون جا درمياره. خيلي سخته كه من بخوام تعيين كنم بايد بچه ام سر از كجا در بياره راستش هنوز خودم هم نميدونم كه بايد سر از كجا در بيارم. خب ديگه. اينهم از ناف آقا كارن عزيزم

شلام به همه

2009-09-21T15:11:00.000+04:30

شلام به همه

من اومدم با يه عالمه عكس. البته همش با چشم بسته

بابجون خب خوابم مياد چيكار كنم؟؟!!

اين بابا هم همش گير ميده كه عكس بندازه نميزاره من بخوابم .

فعلا همين چند تاست تازه كلي هم زرد هستم . آخه اين زردي بدجوري بمن گير داده و از تنم نميره بيرون

دعا كنيد زودتر حالم خوب شه.

دوستتان دارم

فعلا خدانگهدار

درود

2009-09-14T11:13:00.000+04:30

من آمدم
با يك بغل ترانه. با يك دنيا عشق. با قلبي مالامال از پاكي، از پيش خدا آمدم. براي شما پيغام آوردم. آي همه شماها. خدايم گفت كه به شما بگويم كه چقدردوستتان دارم
من كارن هاشمي در ساعت 8:30 صبح روز پنج شنبه شهريور سال 1388 خورشيدي، 13 رمضان سال 1430 قمري، سوم سپتامبر سال 2009 ميلادي در بيمارستان پيامبران تهران بدنيا اومدم.

فقط 12 روز ديگه

2009-08-21T13:38:00.000+04:30

حدود 12 روز ديگه كارن عزيزمون بدنيا مياد. خب ما ديگه داريم لحظه شماري ميكنيم. راستش هنوز نميدونيم كه آمادگيش رو داريم يا نه ولي خب داريم تمام سعي خودمون رو ميكنيم. كارن هم ديگه فكر كنم حوصله اش حسابي سر رفته و دلش ميخواد زودتر بياد بيرون. شايد باورتون نشه ولي عجيب روي صدا حساسيت نشون ميده. وقتي صداش ميكني اول آروم گوش ميده و وقتي يه لحضه ساكت ميموني تند تند شروع به دست و پا زدن ميكنه. وقتي به صداي موسيقي گوش ميده جنب نميخوره آروم و بدون حركت ميمونه. يه وقتهائي هم تمرينات ژيمناستيك انجام ميده.
اميدوارم با سلامتي كامل بدنيا بياد.اين آرزوي من براي همه بچه هاست
پدرش

تو يك معجزه هستي

2009-08-18T13:23:00.000+04:30

هر ثانيه از زندگي ما لحظه اي منحصر به فرد در عالم است كه هرگز تكرار نخواهد شد... و به كودكانمان چه مي آموزيم؟ اين كه دو بعلاوه دو ميشود چهار، و يا پاريس پايتخت كشور فرانسه است.
ما بايد هر يك از اين مسائل را به آنان بياموزيم: مي داني چه كسي هستي؟ تو معجزه هستي. تو منحصر به فرد هستي. در تمام سالياني كه گذشته است ، كودك ديگري مانند تو نبوده است. پاهايت، بازوانت، انگشتان چالاكت، روش راه رفتنت.
ممكن است يك شكسپير شوي، يك ميكلانژ و يا يك بتهون. تو استعداد انجام هر كاري را داري. بله، تو معجزه اي. و هنگامي كه بزرگ شوي، آيا مي تواني كس ديگري را بيازاري كه مانند تو، معجزه اي است؟
همه ما بايد تلاش كنيم كه دنيا را به مكاني شايسته كودكان تبديل سازيم.
پابلو كاسالز(Pablo Casals)

سلام

2009-08-17T13:19:00.000+04:30

من هنوز بدنيا نيامده ام، اما منتظرم باشيد چون اگه خدا ياري كنه قراره بزودي بيام توي دنياي شما. راستش چند وقتيه كه با دنياي شما آشنائي مختصري پيدا كرده ام. اينجا كه هستم خيلي تاريكه. گاهي كمي روشن ميشه. من صداهائي ميشنوم كه بعضيشون بلنده و بعضيشون هم آهسته هستش. به اين صداها زياد عادت ندارم ولي فكر كنم دارم عادت ميكنم. گاهي اوقات ميشنوم كه دو نفر با من حرف ميزنن. منو صدا ميكنن ميگن كه نامت رو ميخوايم بزاريم كارن. من هنوز نميدونم كه كارن يعني چي؟ واصلا چرا بايد منو به يك نام صدا كنن. اونا ميگن كه پدرو مادر من هستن. پدرم شبها برام شعر ميخونه و گاهي ميگه كه بزار برات موسيقي بزارم. بعدش صداهائي ميشنوم كه خيلي خوشم مياد. يه صداي ديگه اي ميشنوم كه خيلي مهربونه. اون ميگه مامان منه و من رو عسل خودش صدا ميكنه. گاهي اينجا دلم ميگيره و ميخوام زود بيام بيرون تا ببينم توي دنياي شما چه خبره؟
اميدوارم چيزهاي خوب خوب توش باشه تا من بتونم يه عالمه توش كيف كنم و بازي كنم. يادمه خدا بهم گفت كه تو رو ميبرم جائي كه بتوني خيلي لذت ببري. اونجا من همه چيز براي تو خلق كرده ام و در امان هستي.من خدا رو خيلي دوست دارم و دلم براش تنگ ميشه. خب ديگه يه خورده خسته شده ام. ميخوام يه چرت بزنم. فعلا خدا نگهدارتون باشه